پروردگار عالم اطلاق شهر برآن كرد . اين بدان معناست كه از نظر قرآن هر كجا علم و تعليم و تعلم باشد تمدن آن‌جاست و هركجا عالم و تعليم و تعلم نباشد ، ولو اين‌كه از نظر تمدن ظاهرى خيلى بالا باشد ، دهى بيش نيست . قرآن شريف اگر عالمى از دنيا برود ، كره‌زمين را به اندازه موت همان عالم كم‌ارزش مىداند . وقتى علم در روى كره‌زمين باشد از نظر قرآن كره‌زمين سنگين و پرقيمت است ، و اگر عالمى از دنيا برود كره‌زمين سبك و بىقيمت مىشود . قرآن مىفرمايد : « وَالَمْ يَرَوْاانْانَاْتِي الْأرْضَ نَنْقُصُها مِنْ اطْرافِها » ( رعد / 41 ) ؛ آيا نمىبينيد كه ما گاهى از زمين مىگيريم و زمين را ناقص مىكنيم ؟ امام سجاد - سلام‌الله عليه - مىفرمايند : اين نقصانىكه در اينجا آمده است نقصان كمى نيست ، نقصان كيفى است ، و معناى آيه شريفه اين است كه اگر عالمى بميرد كرهءزمين بىبها مىشود . از نظر كيفيت كم مىشود ، و بىقيمت مىشود ، و هرچه علم ، تعليم و تعلم در كره‌زمين بيشتر باشد آن كره از نظر كيفيت سنگينتر ، پربهاتر و تمام و كاملتر است . هدف از تكوين و تشريع ، علم است بالاتر از اينها ، قرآن شريف هدف از عالم تكوين و عالم تشريع را علم و تعليم و تعلم مىداند . اما عالم تشريع ، همين آيه‌اى كه الان خواندم كه در قرآن تكرار شده است : « هُوَالَّذي بَعَثَ فِي الْامِيّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُواعَلَيْهِمْ آياتِهِ وَيُزَكّيهِمْ وَيُعَلّمُهُمُ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ » ( جمعه / 4 ) ؛ يعنى علت بعثت انبيا و از جمله رسول گرامى ، علت نزول كتابهاى آسمانى و از جمله قرآن تعليم و تعلم است . هدف « يُزَكّيهِمْ وَيُعَلّمُهُمُ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ » است . اين از نظر عالم تشريع . از نظر عالم تكوين هم قرآن مىفرمايد : « اللّهُ الَّذي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَمِنَ الْارْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا » ( طلاق / 12 ) خدا آسمانها و زمينها را خلق كرده است ، خدا آنچه در آسمانها و